ഹൃദയാർച്ചന

അനന്തകോടി സൂര്യപ്രഭയാർ
ന്നരുളും പ്രഭുപാദത്തിൽ,
ഇതളുവിടർന്നൊരു താമരയായ്സ്വയ-
മര്‍പ്പിക്കുന്നെൻ ഹൃദയം
ദർശനസുകൃതം നുകരുന്നവികല-
ശാന്തിയിൽ മുഴുകുന്നു
മറന്നു സർവ്വം മറന്നു ഹൃദയം
തുടിച്ചു പാടുന്നു

വിസ്മൃതിയിൽ വീണലിഞ്ഞു ഞാനെൻ
അർച്ചന തുടരുമ്പോൾ
ജീവിതവ്യഥകൾ കാർമേഘങ്ങൾ
ഉയർന്നുപൊങ്ങുന്നു
ദു:ഖം കനത്തു കറുത്ത രാത്രി
ചിറകു വിരിക്കുന്നു
എനിക്കുമെന്റെ നാഥനുമിടയിൽ
നിഴൽ വിരിക്കുന്നു;
ഇതളുകൾ കൂമ്പുന്നു മിഴിനീർ
മഞ്ഞായുറയുന്നു,
ചരടു മുറിഞ്ഞ പതംഗം പോൽ മന-
മുലഞ്ഞു വീഴുന്നു

മുകിലുകൾപെയ്തു പെയ്തൊഴിയുമ്പോൾ
കറുത്തരാവൊഴിയുമ്പോൾ,
സ്വഛം നിർമലനീലാകാശം
വിണ്ടും വിടരുമ്പോൾ,
പൊന്നുഷസിൻ മണിമഞ്ചലിറങ്ങും
നിറങ്ങളഴകിൽ വിരിയും
പൊൻ കിരണങ്ങൾ തഴുകും കരളിലെ
കണ്ണീർ മഞ്ഞുരുകും
നനുത്ത സ്നേഹപ്പൂന്തേൻ നിറഞ്ഞു
തുടുത്തു വിടരും ഹൃദയം
ഇരട്ടി മധുരം നേദിക്കും ഞാ-
നർച്ചന വീണ്ടുംതുടരും!

പിടിച്ചു നിർത്തും ചരടു മുറിഞ്ഞാൽ
ഉലഞ്ഞു വീണ പതംഗം
ഉദിച്ചു നിൽക്കും സുര്യനകന്നാൽ
തളർന്നുകൂമ്പിയ കമലം
ചഞ്ചലമനുനിമിഷം മമഹൃദയം
ദുർബ്ബലമതിലോലം
ഒരുചെറുകാറ്റിൽ അണഞ്ഞുപോകും
പടുതിരിയെൻ സ്നേഹം

കാറും കോളും മിന്നൽ‌പ്പിണരും
നിറഞ്ഞ രജനിയിലും,
പ്രഭുവിൻ സ്മരണയിലുൾപ്പുളകത്തോ-
ടുറച്ചു നിൽക്കാനായെങ്കിൽ...


Copyright © 2008-09 - rosebastin.blogspot.com. All rights reserved